Κωδικοί, παρακωδικοί, πόσο δύσκολη έχουμε κάνει τη ζωή μας…

Πόσο θα ήθελα να έχω έναν κωδικό για όλα τα site, ή κανέναν, και να μην χρειάζεται να τον πληκτρολογώ όλη την ώρα, να μην θυμάμαι αριθμούς, γράμματα, να μπαίνω απευθείας “στο ζουμί”.

Χάνουμε τόσο χρόνο από τη ζωή μας εξαιτίας κάποιων κακών “εξαιρέσεων” της κοινωνίας που παρανομούν και θέλουν το κακό μας, που ψάχνουν τρόπο να εκμεταλλευτούν το χρόνο μας.

Πόση ώρα χρειάζεστε για να ξεσκαρτάρετε το email σας από Viagra, “φοβερές προτάσεις συνεργασίας”, χάπια, ναρκωτικά και άλλες αηδίες;

Έχει παραγίνει το κακό, τόσο που πλέον φοβάσαι να ανοίξεις λογαριασμό email στο παιδί σου (δεν μπορείς κι όλας, η Yahoo ζητά να είσαι πάνω από 18)… Αυτό το ίντερνετ θέλουμε;

Πρόσφατα ήμουν στην Ισπανία και χάναμε τόσο χρόνο στις ουρές σε αεροδρόμια και σιδηροδρομικούς σταθμούς για να ελέγξουν τις βαλίτσες και το σώμα που πραγματικά ένιωσα ότι κάποιο λάθος γίνεται στο δημοκρατικό ποινικό μας σύστημα.

Μήπως θα έπρεπε να τιμωρείται πιο αυστηρά ο άνθρωπος που παραβατεί έτσι ώστε να μην τολμά να κάνει παρανομίες σε βάρος των συνανθρώπων του;

Σκεφτείτε πόσο χρόνο θα γλιτώναμε από τη ζωή μας αν δεν κάναμε τόσους ελέγχους, δεν βάζαμε τόσα password, κωδικούς και κλειδαριές. Δεν θα ζούσαμε καλύτερα;

ΥΓ. Αφορμή γι’αυτό το post αυτό:

Χρειάστηκα πάνω από 10 προσπάθειες και αρκετό χρόνο προχθές τα μεσάνυχτα για να καταλάβω τι γράφει τη στιγμή που βιαζόμουν για να μπω στο email μου… Εσείς το βλέπετε με τη μία;